020 3052 980  
  • EN
  • NL

Vrijwaring in softwarelicenties

In de meeste softwarelicenties worden licentienemers gevrijwaard voor claims van derden, die beweren intellectuele eigendomsrechten te hebben op de gelicentieerde software. De gewoonte om dit te doen is over komen waaien van de overkant van de Atlantische oceaan. Een reden om dit te verlangen is voor afnemers dat het recht de licentie uit te geven de kern van de prestatie vormt. De leverancier moet ten minste daarvoor de volledige verantwoordelijkheid willen nemen. De meeste leveranciers doen dat ook.

Er is een groot verschil tussen ‘normale aansprakelijkheid’ en een contractuele vrijwaringsverplichting. Aansprakelijkheid ontstaat pas bij feitelijke schade bij de wederpartij, maar vrijwaring kan al ingeroepen worden bij het ontstaan van een claim (als de vrijwaring tenminste ook de kosten van verdediging inhouden, wat vaak zo is). Een ‘normale’ aansprakelijkheidsclaim moet onder het afgesproken recht en in de afgesproken jurisdictie gebracht worden. Een derde heeft met die contractuele afspraken niets te maken en kan overal ter wereld waar de software (beweerdelijk) wordt gebruikt claims brengen tegen licentienemers, waardoor de leverancier dus ook overal ter wereld in vrijwaring kan worden opgeroepen. Vrijwaringsverplichtingen kunnen dus nog veel gevaarlijker zijn dan aansprakelijkheidsverplichtingen, wat voldoende reden is om zeer voorzichtig met dit soort verplichtingen om te gaan.

Er zijn echter ook redenen voor leveranciers vrijwaring voor claims van derden wegens inbreuken op intellectuele eigendomsrechten te willen geven, zij het onder voorwaarde dat hij zelf de volledige controle krijgt over de procesvoering. Neem bijvoorbeeld eens aan dat Shell een wereldwijde licentie op Pages van Apple zou hebben. Over de hele wereld zouden dan  tienduizenden werknemers Pages gebruiken op grond van die licentie. Microsoft stelt zich op een goed moment op het standpunt dat Pages inbreuk maakt op auteursrechten op Word. Behalve Apple zelf, kan Microsoft ook Shell aanspreken op inbreuk, en wel in ieder land waar de beweerdelijke inbreuk wordt gepleegd op auteursrechten. Als ook andere grote bedrijven een dergelijke licentie zouden hebben, kan Microsoft ook in ieder land waar die bedrijven Pages zouden gebruiken, optreden tegen ieder van die bedrijven. Voor Apple zou het een drama zijn als ze niet zelf de volledige controle over al die procedures zouden hebben: Als ergens een dergelijke procedure verloren zou worden, dan kan dat als effect hebben dat Pages in dat land niet meer gebruikt zou mogen worden (zonder Microsoft de hoofdprijs te moeten betalen). Bovendien zouden al die bedrijven in de betreffende landen schade gaan verhalen op Apple. Dat zou leiden tot enorm veel procedures en/of schadevergoedingen, en dus tot enorme kosten. Als Apple de controle heeft, dan kunnen alle procedures per land worden gebundeld en in één keer door henzelf worden afgehandeld. Zo kan Apple de risico’s en de kosten veel beter in de hand houden.

Kortom, in software licenties is vrijwaring een belangrijk onderdeel en niet iets om lichtvaardig mee om te gaan. Zowel voor de leverancier als de afnemer is het belangrijk dit goed te regelen.

Frank van ’t Geloof (fvtg@bdmadvocaten.nl)

7 april 2016

Meer informatie?

Neem vrijblijvend contact op met onze advocaat